De Schouder Instabiliteit Luxatie en Subluxatie

Anatomie en uitleg Luxatie
Schouderluxatie {het uit de kom gaan
van de schouder} is een veel voorkomende pathologie. De schouder
is een zeer beweeglijk gewricht; de kom is klein en de kop relatief
groot zodat grote bewegingsuitslagen mogelijk worden, echter de
botten bieden weinig steun aan elkaar.
De bovenarm {humerus} vormt samen
met het sleutelbeen {clavicula} en
het schouderblad {scapula} de schoudergordel.
Deze 3 botstukken kunnen samen deze grote bewegingsuitslagen van onze
armen garanderen. Het schoudergewricht {glenohumerale
gewricht} wordt gevormd door de kop van de bovenarm en het
kommetje {glenoid} van het schouderblad.
Zie de röntgen foto's en animatieplaatjes hierboven.
Het gewrichtsoppervlak van beiden is bedekt met kraakbeen {blauw}.
Het uit de kom gaan, het zogenaamde luxeren, is rechtsboven goed
zichtbaar. In veruit de meeste gevallen zal de kop naar vooronder
uit het kommetje van het schouderblad komen. Meestal is hier geweld
voor nodig en dit gaat in de regel gepaard met veel pijn. Schouderluxaties
zijn dus zeer pijnlijk en ook het weer terugzetten van de kop in
de kom {het reponeren} is een
vaak zeer pijnlijke en moeizame aangelegenheid. Dit reponeren wordt
veelal onder verdoving of met spierverslappers door ervaren
medici in het ziekenhuis verricht.
Zoals u ziet op het plaatje is het kommetje in verhouding tot de
kop zeer klein .2/3 van de kop van de bovenarm is bedekt met kraakbeen.
Niet zichtbaar op deze foto's is de kraakbeenachtige meer elastische
ring {het labrum} rondom het
kommetje van het schouderblad die het oppervlak van het kommetje
vergroot en het contactoppervlak met de kop van de bovenarm vergroot
en daarmee de stabiliteit verbeterd. Zie rechtsonder fig 2
Soorten Instabiliteit:
Wat is Instabiliteit
| Als we praten over een instabiele schouder {glenohumerale
gewricht} dan bedoelen we een schouder waarvan de
kop niet mooi centraal {gecentreerd=in
het midden} in het kommetje {glenoid}
kan blijven tijdens bewegingen of bij het innemen van bepaalde
posities met de arm. Schouderinstabiliteit hoeft nog niet te
betekenen dat er sprake is van luxatie {kop
helemaal uit de kom} of subluxatie {kop
bijna uit de kom}. Wel kan deze instabiliteit daar toe
leiden. In ieder geval kan instabiliteit zorgen voor irritatie
rondom de kop van alle weke delen {pezen,
kapsel, banden, labrum, en slijmbeurzen} die door het
niet goed op de plaats blijven van de kop worden overbelast
of ingeklemd {zie
Impingement}. Echter als het tot subluxatie
{bijna uit de kom} dan wel luxatie {helemaal
uit de kom} aanleiding gaat geven dan wordt het
ernstiger. Vooral handelingen als gooien, werpen, slaan, reiken,
dus vrijwel alle sport activiteiten worden dan aanzienlijk bemoeilijkt. |
 |
figuur 2 |
|
| Vaak is instabiliteit in het glenohumerale gewricht {schoudergewricht}
een gevolg van een trauma {inwerking
van geweld op de schouder}. Een val op de schouder bijv
tijdens schaatsen of skiën, of een val met een uitgestrekte
arm, of een meestal boven het hoofd uitgevoerde slag met de
arm die plots wordt geblokkeerd (blokken bij volleybal) kan
ervoor zorgen dat er ernstig letsel optreedt van die weefseldelen
van de schouder die juist onder normale condities het uit de
kom gaan verhinderen. Deze structuren zijn het labrum, het kapsel
en de verstevigingen in het kapsel {de
ligamenten} en de spieren rond de schouder {de
schoudercuffspieren of manchetspieren - zie
plaatje 3 hiernaast} Soms kan het gebeuren dat ook
de benige rand van het kommetje mee fractureerd [soort avulsiefractuur]
door het trauma {Benige Bankart
Laesie}. |
 |
figuur 3 |
|
Als alleen het gewrichtskapsel losraakt van de glenoidrand
en er ruimte is ontstaan spreekt met van een {klassieke
Bankart laesie}
Een impressie fractuur ontstaat soms in de achterzijde van
de humerus kop welke op de voorrand van het glenoid heeft
gedrukt {Hill Sachs Laesie}
tijdens het uit de kom gaan en tidens
het uit de kom zijn. Na meermalen de kop te hebben geluxeerd
kan deze impressiefraktuur groter worden en ook uiteindelijk
het luxeren verder vereenvoudigen.
 |
Foto van een schouderkop waarbij
met pijltjes de plaats van de Hill Sachs impressie
fractuur is aangegeven. |
 |
Foto van een normale schouder
zonder Hill Sachs impressie fractuur |
|
|
Behandeling
Als de weke delen na een eerste luxatie of subluxatie niet goed
helen {genezen} kan zich een luxatie
of subluxatie een tweede keer makkelijker voordoen bij minder geweld {recidieverig
cq recidief}.
Vandaar dat na een eerste {primaire} luxatie
van het schoudergewricht de nabehandeling vanaf het reponeren immobilisatie
betekend; volledige rust. En wel in een positie waarin de gescheurde
kapotte weke delen de kans krijgen goed te genezen. Het dragen van
een mitella of beter rugzakverband 24 uur per dag, 1 maar
misschien beter 2 weken {afhankelijk van soort
patiënt} is zeer wel van belang. Essentieel!!. In de praktijk
echter blijkt vaak dat ondanks deze 2 weken rust toch teveel kapot
is gegaan van het labrum en het kapsel en de verstevigende ligamenten
die voor de stabiliteit van het gewricht zo belangrijk zijn. Recidievering
dus; het opnieuw luxeren of subluxeren is dan vaak het gevolg. Vaak
houden de patienten na conservatieve
behandeling {dus zonder
operatie} een onzeker en instabiel gevoel in de schouder
en kunnen niet van de schouder op aan. Een naar en zeker voor jonge
mensen onaangename invalidiserende onzekerheid bij sport en beweging
is dan het gevolg. Vandaar ook, dat men vandaag de dag veelal bij
jonge sportieve mensen een operatieve ingreep zal laten prevaleren
boven het conservatieve {afwachtende}
beleid, zeker wanneer bij onderzoek met moderne onderzoeksmethoden
als MRI {magnetic resonance imaging} het
letsel ontstaan door deze eerste luxatie duidelijk zichtbaar is.
Klik hier voor een Voorbeeld
van een behandelingsopzet na een primaire schouderluxatie.
Deze Site is meer geschikt voor medici en paramedici
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
|