Impingement Tests
in volgorde van belangrijkheid. Belangrijkheid specifiteit en
sensitiviteit.
Verschilt enorm in literatuur!!
Neer test
Hawkins test
Painfull arc
Bekend !
Empty can (Jobe Sign)
(impingement en + bij part. ruptuur en tendinitiden.)
Exorotatie
weerstand in 0 graden abduktie.
IRRS test
Internal Rotation Resistens Test (Secundair Impingement.) = op
basis van instabiliteit Cuff rupturen [part. rupturen] of tendinitiden
Cuff-Funktie
Lift-off test
voor de subscapularis functie
Gemodificeerde lift-off.
Napoleon test
CILO Test
Crista Iliaca Lift Off Test
IRLS Internal Rotation Lag Sign
voor de M. subscapularis funktie.
Drop sign
voor M. supra en M. infraspinatus.
Drop-Arm test
Denk aan pijn, impingement, Bursa subdeltoidea {subacromialis}
ERLS External Rotation Lag Sign
voor de M.infraspinatus.
Speed Test
test voor M. biceps brachii pathologie.
Yergason
voor tedinitis en bicepspees instabiliteit
Neer test
Bij deze impingement test wordt gekeken of er een inklemmend moment
is van de weke delen tussen het acromion ligamentum coracoacromiale
complex en het tuberculum majus massief. Om foutieve uitkomsten
te voorkomen adviseer ik de schoudergordel in depressie te houden
zodat bijv het Artic. acromioclaviculare niet als pijnlijk gewricht
kan opspelen en een foutieve uitkomst geeft. Het is een passieve
test waarbij de arm door de onderzoeker in endorotatie positie
naar de eindgrens wordt gebracht. De test is positief als pijn
optreed in de eindgrens van de beweging.
De Hawkinstest
Vanuit 90 graden flexie en lichte adduktie wordt een gedoceerde
korte beweging gemaakt naar de eindgrens van de endorotatie vanuit
deze 90 graden flexie positie. Het verdient aanbeveling met de
linker hand [zie plaatje] de elevatie van de schoudergordel tegen
te gaan. Deze stand is waarschijnlijk ivm het goed kunnen omvatten
van de in dit geval re arm het best uit te voeren in stand met
een zittende patiënt. Het is een impingement test die de weke delen
tussen het acromion en het tuberculum majus humeri comprimeert.
De test is positief als er pijn wordt aangegeven. Voer de test
uit in verschillende posities rondom deze 90 graden, dit, omdat
soms het getraumatiseerde of geïrriteerde ontstoken weke delen
gebied bijzonder klein is, en het inklemmende moment gezocht moet
worden. Herhaling is dan ook in het laatste geval belangrijk om
het impingement te kunnen bevestigen. Start met kleine voorzichtige
pulsen omdat het heel gemeen pijn kan doen.
Painfull Arc


De painfull arc is een symptoom van pijn {passage
pijn} in een traject van een actieve beweging van de arm,
waarbij de patiënt gevraagd wordt de armen langzaam gestrekt
te heffen naar boven. Het beste met een "scaption beweging {is
abduktie beweging in het scapulaire vlak}" In de eerste
60 tot 80 graden van de beweging zal er geen pijn van betekenis
zijn en ook in het traject van 120/140 graden tot maximaal heffen
zal de pijn vrijwel helemaal weg zijn. In het rode gebied echter
treed inklemming op van weke delen subacromiaal. Zowel omhoog
als omlaag zal dit pijnlijke traject aanwezig zijn.
Jobe Test of Empty Can Test


Hierbij wordt druk gegeven door de onderzoeker naar onder op de
passief geplaatste gestrekte armen van de patient.
Armen patiënt in 80/90 graden scaption {abduktie},
gestrekt en de duimen wijzen naar onder{endorotatie
[empty can]}.
De test is positief als er pijn wordt aangegeven soms al zonder
de weerstand.
Als bij een positieve empty can test bij herhaling van de weerstand
in lagere abductie posities het testen niet of veel minder pijnlijk
is, pleit dit voor inklemmingspijn van weke delen tussen tuberculum
majus massief en de fornix.{dak: acromion en lig coracoacromiale}.
Bij een scheuring van het spierweefsel van de schoudermanchet {met
name van supraspinatus en infraspinatus} zal de test met name positief
zijn door het onvermogen van de patiënt de positie te handhaven.
Hij zal aangeven zwak te zijn, of bij grote scheuren, aangeven
de positie niet vast te kunnen houden. In een positie van de armen
langs het lichaam zal de weerstand tegen abductie gepaard gaan
met zwakte en/of neiging tot elevatie van de schoudergordel.
Exorotatie tegen weerstand


Vanuit o graden abductie, de 0 positie exorot/endorot en 90 graden
flexie elleboog geeft de onderzoeker druk naar binnen terwijl de
patiënt probeert de arm op de plaats te houden (Hij spant zijn
exorotatoren aan). Bij pijn kan dit indicatief zijn voor subacromiale
impingement problematiek. Als differentaal diagnostiek kan de weerstand
exorotatie ook in bijv 45 graden abduktie worden uitgevoerd of
90 graden flexie. Als dan de pijn niet aanwezig is en de patiënt
kan volle kracht genereren pleit dit nog meer voor subacromiaal
impingement. In 90 graden abduktie zou exorotatie tegen weerstand
van de onderzoeker juist weer wel wijzen op een subacromiaal impingement
(IRRS test negatief) (= Subacromiaal outlet impingement).
IRRS test
 |
fig.a |
 |
fig.b |
"The I nternal R otation R esistance S trength Test. Ook wel afgekort
met IRRST
Vanuit een abduktie van 90 graden (scaption) en een 90 graden
gebogen elleboog wordt weerstand gegeven aan endorotatie en aan
exorotatie.
Uitvoering:
* Arm patiënt in 90 graden abduktie en in 70/80 graden exorotatie.
* De onderzoeker staat achter meer naast de patiënt.
* Er wordt weerstand gegeven naar voren voor exorotatie van
de patiënt (fig.a)
* Er wordt dan weerstand gegeven naar achteren voor endorotatie
van de patiënt (fig.b)
De IRRS Test is positief als naast het positief zijn van andere
impingement tests er een goede exorotatie kracht is (fig.a) en
schijnbare zwakte in endorotatie richting (fig.b).Een negatieve
test (meer zwakte en waarschijnlijk pijn exorotatie kracht (fig.a))
wijst op een subacromiaal outlet impingement.
Een positieve test indiceert een intra-articulaire non-outlet
impingement, terwijl een negatieve test wijst op een subacromiaal
outlet-impingement.
Zaslav 1 ontwikkelde een IRRS test om te kunnen onderscheidden
tussen een outlet {subacromiaal} en non-outlet {intra-articulaire}
als oorzaken van schouderpijn bij patiënten met positieve impingement
symptomen. De test bleek een 88% positieve voorspellende waarde
te hebben, een 96% negatief voorspellende waarde, een specificiteit
van 96%, en 94% "accuracy"te hebben.
De biomechanische verklaring achter het positief worden door een
eerder schijnbare zwakte van de endorotatie is als volgt: door
weerstand te geven in 80/85 graden exorotatie aan de endorotatie
wordt de kop naar anterior getrokken tegen de voorrand van het
glenoid en labrum. Er ontstaat tevens spanning in het complex van
origo en pees lange bicepskop en superiore "capsulo labral complex" Zodat
pijn {van de bicepspees en SLAP laesie veroorzaakt door de subtiele
anteriore instabiliteit (subluxatie)} manifest wordt in deze pose
en als een zwakte van de endorotatie merkbaar wordt. ("pain inhibition").
De anteriore beweging van de humeruskop veroorzaakt pijn door het
samenkomen van rotator cuff en de superiore (dorsale?) glenoid
rand. Deze test lijkt vooral zinvol om subtiele vormen van internal
en secundair impingement op basis van glenohumerale instabiliteit
te traceren bij jonge patiënten!!!
De Lift-Off Test


Om de funktie van de subscapularis te testen wordt de arm in de
endorotatie positie geplaatst met de hand op de lage rug. Dan wordt
gevraagd de hand weg te nemen van de rug. Als dit niet mogelijk
is, is de test positief. Echter als de patiënt in staat is de hand
toch weg te nemen door sterke retroflexie cq extensie van de bovenarm
waardoor ook de endorotatie component merendeels weg valt is dit
zeer indicatief voor insuficientie van de M. subscapularis.
Een belangrijk instrument voor fysiotherapeuten om de m. subscapularis
op zijn functie te testen is de lift-off test. Bij deze test worden
de andere endorotatoren in een passief insufficiënte positie gebracht
terwijl de subscapularis nog in staat is een beweging uit te voeren.
De lift of test is op zijn waarde getest in enkele studies en ook
deze geven een goed beeld van de onvolkomenheden van deze test
en de mogelijkheid hem beter uit te voeren.
Verder kan ik uit mijn eigen ervaring met patiënten met een geïsoleerde
subscapularis uitval vertellen dat er ook in andere posities duidelijke
aanwijzingen zijn dat de het gemis van de M. subscapularis tot
substitutiebewegingen aanleiding geeft.
Wanneer de patiënt gevraagd wordt de hand op de buik te drukken
op navel hoogte {zie ook gemodificeerde lift-off test ofwel de
Napoleontest} zien we de volgende verschijnselen:
* Krachtsvermindering in vergelijk met de andere zijde.
* Neiging elleboog naar dorsaal te bewegen dus onderarm weg
uit frontale vlak en naar sagitale vlak
* Neiging tot protraktie van de schoudergordel [ vermoedelijk
om de momentarm van de andere endorotatoren zoals de m. pectoralis
major te verbeteren] [fig. hieronder.uit Kapandji 1983}

Uit het plaatje hierboven is zichtbaar dat de hoek tussen de m.
pectoralis en de m. subscapularis ongeveer ><60 graden zal
bedragen.
Op speciaal verzoek vandaag 13-dec 2002
voor Paula S. een rekoefening die
zowel de M. Subscapularis rekt alswel het
ventrale kapsel bij bijv een Frozen Shoulder beeld in de laatste
fase.
Napoleon Test {gemodificeerde lift-off
Test}
Bij deze test wordt de patiënt gevraagd de hand op zijn buik te
drukken terwijl de onderzoeker tracht deze van de buik weg te trekken.
De test is positief als duidelijk de kracht nihil is in vergelijk
met de gezonde zijde Meestal zal wanneer er een geïsoleerde of
partiele ruptuur is van de M. subscapularis een uitwijk beweging
worden gemaakt met de bovenarm die naar extensie word getrokken
wat tevens de endorotatie hoek verminderd. Andere endorotatoren
met een in deze positie gunstigere hefboom werking als de M. pectoralis
major en de M.lattissimus dorsi worden dan ingezet om het gemis
van de subscapularis te compenseren.
CILO Test
CILO Test ofwel de Crista Iliaca Lift Off test:
Ander alternatief om de funktie van de M.subscapularis te beoordelen
is de CILO Test ofwel de Crista Iliaca Lift off test
Wanneer de patiënt gevraagd wordt de handen in de zij te zetten,
op de Crista Iliaca met de duim naar achteren en met de boven en
onderarmen blijvend in het frontale vlak. En er wordt hem gevraagd
de handen enkele cm zijwaarts weg te nemen van de Crista, zullen
er de volgende problemen ontstaan voor de pt. met een complete
M. subscapularis ruptuur.
* De onderarm zal uit het frontale vlak komen en neigen naar
voren De hand komt naar voren en de elleboog naar achteren.
* Er zal een sterkere protraktie ontstaan aan de aangedane zijde
zijn, mogelijk reeds bij de voorbereiding en die sterker wordt
bij het optillen cq wegnemen van de hand van de Crista.
* Als patiënt wel instaat is deze positie te houden maar pijn
krijgt kan dit duiden op een tendinitis
Kenmerken volledige rupturering van de M. subscapularis:
* Verder wordt in de anamnese een gevoel van onzekerheid en
krachtsverlies aangegeven bijv. bij het sturen in de auto zwembewegingen
en het klemmen van dozen voor het lichaam.
* Een meer ventrale positie van de humeruskop in rust zal zichtbaar
zijn en de passieve ventraal verplaatsing van de humeruskop zal
nog makkelijker zijn.
* De passieve exorotatie is vergroot en mogelijk eindstandig
pijnlijk.
* Een mogelijkheid is operatie bij
een irreparabele M. subscapularis.
IRLS Internal Rotation Lag Sign
The IRLS:
Een meer gevoelige test om insufficiëntie van de endorotatoren
en voornamelijk de M. subscapularis vast te stellen is de IRLS.
De patiënt in zit. De onderzoeker plaatst de onderarm van de patiënt
in 20 graden extensie en maximale endorotatie met de hand weg van
de rug en met de handpalm gericht naar achteren. De onderzoeker
laat dan de pols los en blijft de elleboog ondersteunen. De test
is positief als de patiënt de positie niet kan vast houden. De
mate van het niet kunnen houden van deze endorotatie positie is
de mate van "lag".
Een ander fenomeen dat bekeken moet worden als er een positieve
lift-off test of IRLS wordt gevonden is de volgende niet officiële
test maar een waarneembaar feit vergelijkbaar met de drop-arm test
of IRLS sign. Een actief niet stabiliseerbare positie.
Volledige ruptuur van de M. subscapularis:
Arm in 90m graden flexie, gestrekt en geexoroteerd met 10 graden
horizontale adduktie (duim volledig naar buiten wijzend (zie fig.
7) . Wanneer deze positie passief door de onderzoeker wordt aangebracht,
een soort placing met goede depressie schoudergordel en niet al
te sterke laterorotatie en protraktie van de scapula en de patiënt
wordt verzocht deze positie te houden zal de schouder eleveren
en er een voelbare en zichtbare ventrale en craniale verschuiving
plaats vinden van de humeruskop. De arm zal ook tov de schoudergordel
zijn positie verliezen. Dit is een eigen bevinding en is in de
literatuur naar mijn idee nog niet beschreven. De biomechanisch
verklaring is dat de lange bicepspees in 90 graden Flexie en exorotatie
adduktie geen hefboomwerking kan hebben en ook de M. supraspinatus
en M. infraspinatus door de exorotatie en hor. adduktie positie
geen arm hebben cq geen vat hebben op het handhaven van deze positie.
 |
Fig. 7 |
| Testpositie van boven af gezien om insufficiëntie
van de M. subscapularis vast te stellen |
Drop Sign
De Drop Sign is een minder gevoelige maar wel meer specifieke
test voor patiele scheuren in de M. supraspinatus en M. infraspinatus
vergeleken met de E xternal R otation L ag S ign. Deze test wordt
uitgevoerd met de patiënt in zit met de arm in 90 graden abduktie
en volledige exorotatie. De onderzoeker houd nu de elleboog ondersteund
( dus anders dan hier boven in dit plaatje) en laar de pols los.
Terwijl de patiënt gevraagd wordt de hand daar te houden. De mate
waarin de arm in endorotatie valt is de mate van "Lag".
Drop Arm Test


Een mogelijke scheuring van de rotator cuff (schoudermanchet spieren)
kan geëvalueerd worden met de deze drop arm test. Bij deze test
wordt de arm van de patiënt passief in maximale elevatie gebracht
waarna deze de arm langzaam zijwaarts laat zakken naar de heup.
Vaak als er sprake is van een scheur zal de arm de laatste 90 tot
100 graden bijna vallend afleggen. De eerste 90 graden van maximaal
190 naar boven wordt door de deltoideus gecontroleerd die dan nog
een gunstige hefboomwerking heeft op de positie van kop in kom.
Echter vanaf 100 graden veranderd deze hefboomwerking en zal de
cuff het centreren moeten overnemen . In geval van een grotere
laesie is dat dus niet goed mogelijk en zal de arm verder te snel
en ongecontroleerd afleggen.
ERLS External Rotation Lag Sign
Dit is een specifieke test om de mate disfunctie cq insufficiëntie
van de exorotatoren van de cuff te verifiëren. De test wordt uitgevoerd
in zit. De arm wordt passief in een positie gebracht van 20 graden
elevatie en in een vrijwel maximale exorotatie van de schouder
met een 90 graden gebogen elleboog.
De onderzoeker ondersteunt de elleboog en laat de pols los. De
patiënt is gevraagd de arm in deze positie te houden. De mate waarin
de exorotatie verloren gaat bepaald de mate van verlies aan exorotatorenkracht
{lag} =het verschil tussen actieve en passieve ROM. Test voor cufflaesie
exorotatoren.
Lag = "not keep up with". Engelse vertaling uit The advanced
learner's dictionary of current English.
Speed's Test of Speed's Manouvre


Dit is een aktieve test waarbij de lange kop van de Biceps met
name de pees wordt getest op instabiliteit pees in de sulcus bicipitalis,
tendinitis, en SLAP leasie. Bij pijn in de regio van de bicepspees
proximaal is de test positief.
Uitvoering
De arm in een 50 a 60 graden flexie positie. De elleboog
in een 15 a 20 graden flexie positie. En de onderarm gesupineerd.
{handpalm naar boven (zie plaatjes)}
Nu word weerstand gegeven aan de flexie.
Yergason Test


Wat wordt er getest:
De biceps pees {lange} tendinitis, evt. positief bij Slap
lesion.
Hoe wordt er getest:
Flexie elleboog van 90 graden, duim wijst omhoog, dus onderarm
in neutrale positie.
Hoe wordt er getest:
De onderzoeker omvat de pols zie plaatjes en geeft weerstand
aan supinatie en flexie elleboog.
De test is positief bij pijn! in de bicipitale groeve


De Yergason Test om lange biceps pees te subluxeren. Zie
hieronder voor uitleg en plaatje luxatie
Instabiliteit van de Bicepspees
Middels de Yergason test en de Speed's test is een pathologie
van de bicepspees te onderscheiden van andere aandoeningen van
de schouder. Met name bij werpers maar ook na traumata met veel
kracht kan de bicepspees zich losmaken uit de groeve tussen tuberculum
majus en minus {sulcus intertubercularis} en zich naar mediaal
verplaatsen alwaar hij een gevaar vormt voor de insertie regio
van de M. Subscapularis. En tevens de endorotatie tot een pijnlijke
beweging zal maken. Operatief ingrijpen is mogelijk door het fixeren
van de pees in de groeve.
 |
Surgical treatment of lesions of the long head of the
biceps.
Dines D, Warren RF, Inglis AE. 1882 |
Biceps lesions secondary to disorders of the bicipital groove
can be treated by tenodesis. Instability of the biceps tendon can
be difficult to evaluate preoperatively. Arthrography was noted
to be diagnostic in dislocation of the biceps tendon.
Oorzaken
- Scheur in eroverliggende M. Subscapularis
- Ondiepe groeve ; aanleg!
- Trauma bij jonge patienten. Abductie exorotatie traumata
{werpen}
Kan ook gebruikt worden om instabiliteit van de lange bicepspees
te testen die ontstaat door scheuring van het retinaculum bicipitalis
De onderzoeker buigt de elleboog 90 graden en onderarm gesupineerd,
de schouder is ontspannen. De onderzoeker trekt dan de elleboog
naar onder {tractie aan de schouder} en tracht tevens de schouder
te exoroteren, de patiënt geeft weerstand hieraan. Ook kan de hand
die tractie geeft gebruikt worden om te palperen in de sulcus bicipitalis
om de subluxatie te palperen. [Sub]Luxatie van de pees betekent
een positieve test.
|