Tests voor instabiliteit
{passieve structuren} in volgorde van belangrijkheid. Belangrijkheid
specifiteit en sensitiviteit
Verschilt enorm in de literatuur! Klik op de onderstaande links.
Relocation test
Apprehension test
Anterior Release
test
Load en Shift test
Sulcus sign
Posterior stress test
Posterior drawer
Posterior apprehension
en instability test.
Relocation Test
Bij de relocation test wordt de apprehension positie van de apprehension
test die positief was teruggebracht in de startpositie en wordt
deze herhaald met een druk op de bovenarm in AP richting (anteroposteriore
druk). Ofschoon ook hier meer gevoel van veiligheid wordt gegeven
door een volle hand op de humeruskop te leggen een druk in AP richting
en iets naar craniaal te geven met ondersteuning ook in de oksel.{bijv
met de duim}. Als nu deze test negatief is {geen
of veel minder pijn en geen apprehension} pleit dit voor
een glenohumerale anteriore instabiliteit. Apprehension Test
De apprehension test:
The anteriore apprehension test wordt uitgevoerd in ruglig of zit. De schouder
in een neutrale positie in 90 graden Ab-ductie.
De onderzoeker houdt met een hand de pols vast en geeft met de andere hand
(of duim van die hand) druk op de humeruskop van dorsaal in pa {posteroanteriore} richting
exoroteert gelijktijdig de arm tot maximaal. Pijn of duidelijke afweer/afwijzing
en een gevoel van neiging tot subluxatie of luxatie is indicatief voor glenohumerale
instabiliteit naar anterior. Als de direct daarna uitgevoerde relocation test
niet een dergelijke reactie teweeg brengt is een anteriore instabiliteit vrijwel
zeker. Deze test kan ook prima in zijlig worden uitgevoerd. Patient kan in
de regel beter loslaten. Echter apprehension is juist positief als de positie
vermeden wordt en de testpersoon zich weert tegen de beweging in deze positie.
Techniek:
De test moet voorzichtig uitgevoerd worden.Zeker als patiënten al geluxeerd
hebben in het verleden. Zorg voor een goede handvatting. Geef zekerheid door
met de schouderhand het glenohumerale gewricht te omvatten en ondersteun de
bovenarm als de test wordt uitgevoerd in ruglig. Laat er steeds meer extensie
inkomen en gebruik de tafelrand als fulcrum (hypomochlion).
Anterior Release Test
Bij de anterior release test wordt vanuit een relocation positie,
dus een niet meer pijnlijke positie in 90 graden abduktie en maximale
exorotatie en AP druk op de humeruskop {repositionering
cq centrering humeruskop in/op glenoid}, deze druk in AP
richting langzaam opgeheven. Als nu pijn en/of apprehension optreedt
is deze test positief. Conclusie: mogelijke glenohumerale instabiliteit
in anterieure richting.
Load and Shift Test
Bij de load and shift test wordt de humeruskop met compressie
in het glenoid naar voren en naar achteren verplaatst. De mate
van translatie is indicatief voor laxiteit cq instabiliteit. Tevens
kunnen kliks indicatief zijn voor mogelijk labrumletsel.
De andere hand {op dit plaatje de re. hand van de onderzoeker} omvat
met duim de achterzijde hoek acromion spina scapulae, met de wijsvinger acromion
en coracoid en kan zodoende scapula en dus glenoid tegengesteld weerstand geven
als de humeruskop in AP en PA richting wordt verschoven. Deze linker hand van
de onderzoeker omvat de humeruskop in zijn geheel.
Sulcus Sign
Vanuit stand of zit wordt door de onderzoeker een trekkende kracht
gegeven aan de arm.naar caudaal In dit voorbeeld wordt met de wijsvinger
en duim de mate van translatie gevoeld. Overmatige caudaal translatie
is indicatief voor laxiteit en/of instabiliteit. Test aan beide
zijden uitvoeren. Deze test kan ook positief zijn zonder klachten
van instabiliteit. De Posterior Stress Test
De arm wordt in 90 graden flexie gebracht en de arm is geendoroteerd.
Een posteriore druk wordt gegeven op de elleboog terwijl het
mediale deel van het schouderblad wordt gestabiliseerd.
De patiënt moet zich zoals bij praktisch alle tests goed ontspannen..
Posterior Drawer Test
De onderzoeker staat naast de schouder van de patiënt. De ene
hand van de onderzoeker omvat de elleboog die 120 graden geflecteerd
is. De arm van de patiënt wordt in 80 tot 120 graden ab-duktie
gebracht en dan in 20 tot 30 graden horizontale flexie {ad-duktie}.
De andere hand van de onderzoeker stabiliseert de scapula. De
test wordt gedaan door de bovenarm te endoroteren en tegelijkertijd
de arm verder naar 60/80 graden horizontaal te flecteren {adduceren}.
De schouderhand waarvan de duim ventral lateraal van het coracoid
ligt kan mede nu een subluxatie naar posterior teweegbrengen.
Posterior Apprehension Test
Het is een volledig passieve test. Er wordt vanuit een 90 graden
geflecteerde en ge-endoroteerde arm een compressie naar dorsaal
gegeven. De patiënt in ruglig met de scapula nog net op de bank
en de gewrichtslijn buiten de bank. De onderzoeker palpeert met
de op dit plaatje re. hand het acromion en de humeruskop en met
de linker hand wordt een posteriore druk gegeven via de elleboog
in de gewrichtslijn van het glenohumerale gewricht. De re. Hand
van de onderzoeker registreert de mate van translatie van de
humeruskop en het eventueel klikken van de kop op de achterste
glenoid rand. Deze test kan ook in 90 graden abduktie worden
uitgevoerd waarbij een AP druk op de humeruskop wordt uitgeoefend. |
